Marijana Josipović-Mirković

 

Marijana Josipović-Mirković je rođena 5. decembra 1979. godine u Novom Sadu. Sa deset godina upisuje osnovnu muzičku školu „Stevan  Hristić“ u Bačkoj Palanci, odsek flauta.  Nakon završetka iste bira muziku kao životni poziv i dalje školovanje nastavlja u  srednjoj muzičkoj školi  „Isidor Bajić“ u Novom Sadu, koju završava kao učenik generacije u klasi prof. Mirjane Grlić.  Osnovne studije na Akademiji umetnosti u Novom Sadu završila je za tri godine u klasi prof. Laure Levai – Aksin, u čijoj je klasi 2009. godine stekla zvanje magistra umetnosti-flautiste.

Brojne su nagrade koje su joj kao flautisti dodeljene tokom školovanja. Najznačajnije od njih su Specijalna prva nagrada na Međunarodnom takmičenju „Petar Konjović“ (1998. god.), prva nagrada na Republičkom takmičenju (2001. god.) , prva nagrada na Festivalu flautista u Valjevu (1999., 2001., 2002. god.). Bila je polufinalista Internacionalnog takmičenja koje organizuje Japanski kulturni centar za visoku  umetnost iz Takasakija,  a koje je 1997. godine održano u Krakovu (Poljska).

Njeno angažovanje kao kamernog muzičara takođe je krunisano brojnim priznanjima od kojih se posebno izdvaja treća nagrade na Internacionalnom takmičenju  u Balašađarmatu (Mađarska, 1998 god.),  kategorija –  trio flauta, prva nagrada na Republičkom takmičenju, kategorija – trio flauta (1999. god.), Nagrada za najbolju interpretaciju savremenog muzičkog dela u kategoriji kamernih dua (flauta – harmonika) na Međunarodnom takmičenju u Klingentalu (Nemačka, 2000. god.), prva nagrada na 31. Međunarodnom susretu harmonikaša u Puli, kategorija kamernih sastava (duo flauta – harmonika, 2005. god.).

Na osnovu vrhunskih rezultata i postignuća, kao učeniku srednje škole dodeljena joj je povelja „Novosadski anđeo“. Dva puta su joj dodeljivane nagrade Univerziteta u Novom Sadu (2001. i 2003. god.). Na predlog Akademije umetnosti kao izuzetnom studentu dodeljena joj je  nagradna stipendija Vlade Republike Srbije (2002. god.). Iste godine dobila je i nagradnu stipendiju Kraljevine Norveške .

Za vreme trajanja osnovnih studija bila je stipendista  Republičke fondacije za razvoj naučnog i umetničkog podmlatka .

Pohađala je majstorske kurseve J.Balinta, S.Šerie i I. Gergelja.

Veliku ljubav prema kamernoj muzici nastavila je da neguje u okviru kamernog dua Unico“ (flauta – harmonika), u kojem aktivno nastupa sa svojim suprugom Draganom Mirkovićem.

Brojni su koncerti u zemlji i inostranstvu na kojima je nastupala kao solista i kao kamerni muzičar. Takođe je učestvovala u snimanjima radio i televizijskih emisija.

Kao orkestarski muzičar nastupala je u  Vojvođanskim simfoničarima i Simfonijskom orkestru jugoistočne Evrope (Sarajevo).

Još kao student 2002. godine dobija poziv da  predaje flautu u Osnovnoj muzičkoj školi „Stevan Hristić“ u Bačkoj Palanci, u kojoj je i sama  napravila prve muzičke korake.  Neizmernu ljubav prema muzici i svom instrumentu prenosila je na svoje učenike, koji su joj i danas najveći motiv i nepresušna inspiracija za rad. Veliki broj koncerata posvećenih deci, čiji je bila idejni vođa i organizator, realizovani su u saradnji sa dragim kolegama, spremnim da podrže nove ideje i daju svoj doprinos u realizaciji istih.

Od 2004. godine, od kada njeni učenici učestvuju na republičkim i međunarodnim takmičenjima, dobitnici su brojnih nagrada (34 prve i 23 druge nagrade), proglašavani laureatima takmičenja i dobijali priznanja Izvršnog veća Vojvodine za postignute vrhunske uspehe. Najdraža i najznačajnija potvrda njenog dosadašnjeg pedagoškog rada su učenici, koji su izabrali da nastave muzičko obazovanje i dalje sviraju flautu. Dobitnica je velikog broja priznanja SO Bačka Palanka za izuzetne rezultate na polju muzike i muzičke pedagogije.

Od  2005 – 2007. godine bila je stručni saradnik na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u klasi prof. Laure Levai  Aksin. Trenutno je zaposlena je kao profesor flaute u Muzičkoj školi „Josip Slavenski“ u Novom Sadu, u kojoj radi od januara 2011. godine.

Osnivač je Muzičkog centra „Orfej“ koji vodi u saradnji sa dragom koleginicom i višegodišnjom saradnicom  Ivanom Danilov.  Bezgranična ljubav prema svom pozivu i deci bili su povod nastanka njenih autorskih dečijih kompozicija (Sara Kej, Himna Orfeja, Svi smo mi istiUspavanka za mamino zlato, Kad je srce ljubavi puno).

Comments are closed.